Een van onze bakkers, Noor, is student Biomedical Sciences en loopt stage bij de onderzoeksgroep Molecular and Cellular Epigenetics aan de Universiteit van Amsterdam. Daar worden grote vragen op moleculair niveau onderzocht: hoe onthouden cellen wie ze zijn? Hoe kunnen kleine chemische merktekens op DNA de vorming van een volledig organisme beïnvloeden? Buiten het laboratorium stelt Noor een ander soort vraag: waarom voelt dit deeg vandaag anders aan? Onlangs bracht Noor deze twee werelden samen door een

broodbakworkshop te organiseren bij Baking Lab voor haar onderzoeksgroep.

Brood bakken en wetenschappelijk onderzoek hebben meer gemeen dan je misschien denkt. Beide beginnen met nieuwsgierigheid: hoe werkt dit? Waarom werkt dit? Een recept is, net als een laboratoriumprotocol, een reeks instructies die is gebaseerd op opgebouwde kennis, maar geen van beide vertelt je wat je moet doen wanneer er iets misgaat. Dan komen je zintuigen in beeld. Is het deeg te plakkerig? Ruikt het goed? Is het genoeg gerezen? Dit zijn geen vragen die je beantwoordt door iets te lezen; je beantwoordt ze door goed op te letten.

Wat Noor het meest opviel, was het zien van haar collega’s. Mensen die de hele dag met pipetten, microscopen en sequencingdata werken, die plotseling vertraagden en al voelend een probleem aanpakten. Deeg kneden vraagt om een vorm van tactiel redeneren die in het laboratorium zelden van ons wordt gevraagd. Toch voelde het verrassend vertrouwd: steeds opnieuw proberen, bijsturen en vertrouwen op het proces.

Werken bij Baking Lab heeft Noor een waardevol perspectief gegeven: de vaardigheden zijn beter overdraagbaar dan ze op het eerste gezicht lijken. Deeg leren lezen, de hydratatie aanpassen en de fermentatie beoordelen op basis van geur en textuur verschilt niet zoveel van het oplossen van problemen tijdens een experiment. Beide vereisen dat je door herhaling intuïtie opbouwt en leert wanneer je op je eigen waarnemingen kunt vertrouwen.

Het organiseren van deze workshop was een manier om te onderzoeken of deze intuïtie aangeleerd kan worden. En het blijkt dat deze wetenschappers ook heel goed zijn in “denken” met hun handen.